1. قرآن کریم.
2. نهج البلاغه.
3. احمدی، محمدامین (۱۳۹۷). از اقتدارگرایی تا مردمسالاری، کابل: ابنسینا.
4. بشیریه، حسین (۱۳۸۶). آموزش دانش سیاسی، تهران: نگاه معاصر.
5. البناء، حسن (1948). مجموعه رسائل الامام الشهید حسن البنا، قاهره: دار الشهاب.
6. حسینی، سید موسی (۱۳۸۰). «دیدگاه قرآن دربارۀ مشارکت سیاسی زنان»، در: پژوهشهای قرآنی، ش۲۵-۲۶، ص۱۷۰-۱۸۳.
7. حقانی، عبد الحکیم (۱۴۴۳). الامارة الاسلامیة و نظامها، بیجا: مکتبة دار العلوم الشرعیة.
8. رضا، محمد رشید (۱۴۱۴). تفسیر القرآن الحکیم الشهیر بتفسیر المنار، بیروت: دار المعرفة.
9. رضا، محمد رشید (۱۴۳۱). الخلافة او الامامة العظمی، قاهره: الزهراء للاعلام العربی.
10. زحیلی، وهبه (۱۹۸۵). الفقه الإسلامی و أدلته، دمشق: دار الفکر.
11. صالحی، عبدالکبیر (۱۴۰۲). جستاری در الهی ات طالبانی؛ دیوبندیسم با طعم پشتونوالی، انگلستان: انستیتو مطالعات استراتژیک افغانستان.
12. طاهری، محمدحنیف (۱۴۰۱). «طالبان و تشکیل دولت لویاتان قومیمذهبی در افغانستان»، در: پرتو خرد، ش۲۳، ص۷۷-۱۰۲.
13. غرایبه، ابراهیم (۱۳۸۲). «اسلام و سلطۀ سیاسی از دیدگاه رشید رضا»، ترجمۀ: علی محمدی، در: کتاب ماه، ش۷۳-۷۴، ص۹۰-۹۳.
14. غزالی، ابو حامد (۱۴۲۱). المستصفی من علم الأصول، تحقیق: حمزة بن زهیر حافظ، مدینه: شرکة المدینة المنورة للطباعة.
15. قرضاوی، یوسف (۱۴۱۵). فقه سیاسی، ترجمۀ: عبدالعزیز سلیمی، تهران: احسان.
16. کلینی، محمد بن یعقوب (۱۳۹۳). الکافی، تهران: دار الکتب الاسلامیة.
17. ممتازنیا، محمدسعید (۱۳۹۱). «بررسی فقهیحقوقی دیدگاه محمد عبده پیرامون حکومت»، در: پژوهشنامۀ فقهی، ش1، ص۶۱-۷۸.
18. مناقبی، محمدتقی (۱۴۰۱). «مروری بر کتاب الامارة الاسلامیة و نظامها»، در: صدای زنان افغانستان، بازیابیشده در ۲۵/7/1404، در:
https://voiceow.com/fa/%d8%a8c/2/11/2025
19. هدایت، محمد (۱۳۷۸). القاعده به مثابۀ جریانی مدرن، قم: جامعة المصطفی العالمیة.
20. Butt, John (2023). A Taleban Theory of State: A Review of the Chief Justice's Book of Jurisprudence, Afghan Analysts Network.
