Criticism of Abdul Hakim Haqqani's view on the illegitimacy of elections from an Islamic perspective
Document Type : Original Article
Authors
1
No
2
no
Abstract
This study examines Abdul Hakim Haqqani’s criticisms of elections as a legitimate method of determining the ruler in Islam. Haqqani questions its legitimacy by citing reasons such as the lack of explicit text in the Quran and Sunnah, the lack of historical precedent in the Companions’ life, and the imported nature of elections. By criticizing these reasons, the present study shows that Haqqani’s view faces serious challenges. The results indicate that Islam emphasizes general principles and general foundations, and the explanation of details is left to the ijtihad of jurists. Also, the Companions’ life does not necessarily mean the rejection of new methods, and elections, as a social and political phenomenon, have undergone many changes throughout history. In addition, some of Haqqani’s concerns, such as the increase in disputes and waste in elections, cannot be generalized to all electoral systems, and these problems can be prevented with appropriate measures. Finally, the study concludes that elections, as a means of popular participation and the selection of representatives, can be legitimated within the framework of Islamic principles and by observing certain rules and regulations. To achieve this, further studies are needed in the field of adapting democracy to Islamic principles, as well as examining the challenges in this field.
1. قرآن کریم.
2. نهج البلاغه.
3. احمدی، محمدامین (۱۳۹۷). از اقتدارگرایی تا مردمسالاری، کابل: ابنسینا.
4. بشیریه، حسین (۱۳۸۶). آموزش دانش سیاسی، تهران: نگاه معاصر.
5. البناء، حسن (1948). مجموعه رسائل الامام الشهید حسن البنا، قاهره: دار الشهاب.
6. حسینی، سید موسی (۱۳۸۰). «دیدگاه قرآن دربارۀ مشارکت سیاسی زنان»، در: پژوهشهای قرآنی، ش۲۵-۲۶، ص۱۷۰-۱۸۳.
7. حقانی، عبد الحکیم (۱۴۴۳). الامارة الاسلامیة و نظامها، بیجا: مکتبة دار العلوم الشرعیة.
8. رضا، محمد رشید (۱۴۱۴). تفسیر القرآن الحکیم الشهیر بتفسیر المنار، بیروت: دار المعرفة.
9. رضا، محمد رشید (۱۴۳۱). الخلافة او الامامة العظمی، قاهره: الزهراء للاعلام العربی.
10. زحیلی، وهبه (۱۹۸۵). الفقه الإسلامی و أدلته، دمشق: دار الفکر.
11. صالحی، عبدالکبیر (۱۴۰۲). جستاری در الهی ات طالبانی؛ دیوبندیسم با طعم پشتونوالی، انگلستان: انستیتو مطالعات استراتژیک افغانستان.
12. طاهری، محمدحنیف (۱۴۰۱). «طالبان و تشکیل دولت لویاتان قومیمذهبی در افغانستان»، در: پرتو خرد، ش۲۳، ص۷۷-۱۰۲.
13. غرایبه، ابراهیم (۱۳۸۲). «اسلام و سلطۀ سیاسی از دیدگاه رشید رضا»، ترجمۀ: علی محمدی، در: کتاب ماه، ش۷۳-۷۴، ص۹۰-۹۳.
14. غزالی، ابو حامد (۱۴۲۱). المستصفی من علم الأصول، تحقیق: حمزة بن زهیر حافظ، مدینه: شرکة المدینة المنورة للطباعة.
15. قرضاوی، یوسف (۱۴۱۵). فقه سیاسی، ترجمۀ: عبدالعزیز سلیمی، تهران: احسان.
16. کلینی، محمد بن یعقوب (۱۳۹۳). الکافی، تهران: دار الکتب الاسلامیة.
17. ممتازنیا، محمدسعید (۱۳۹۱). «بررسی فقهیحقوقی دیدگاه محمد عبده پیرامون حکومت»، در: پژوهشنامۀ فقهی، ش1، ص۶۱-۷۸.
18. مناقبی، محمدتقی (۱۴۰۱). «مروری بر کتاب الامارة الاسلامیة و نظامها»، در: صدای زنان افغانستان، بازیابیشده در ۲۵/7/1404، در:
https://voiceow.com/fa/%d8%a8c/2/11/2025
19. هدایت، محمد (۱۳۷۸). القاعده به مثابۀ جریانی مدرن، قم: جامعة المصطفی العالمیة.
20. Butt, John (2023). A Taleban Theory of State: A Review of the Chief Justice's Book of Jurisprudence, Afghan Analysts Network.
