A new redefinition of the Taliban in light of religious teachings and the political arena
Document Type : Original Article
Authors
1
Level 3 scholar at Nawab Higher Seminary, specializing in Islamic Theology
2
student at the University of Religions and Denominations
3
Graduate of Qom Seminary
Abstract
Recognizing the ontological nature of the Taliban, especially after their re-establishment in the power structure, has always been subject to reductionist definitions. Most of the existing research literature has confined this phenomenon to the binary of “Pashtun nationalism” or “religious sectarianism,” an approach that has suffered from an analytical break due to its incompatibility with the field realities and the current governance model. The main issue of this research is the inadequacy of these existing definitions and the need to accurately recognize this movement beyond the common labels and provide a comprehensive definition of the Taliban identity that is capable of explaining their political actions and state-building structure. The research method in this study is descriptive-analytical, adopting an “intradiscursive” approach; meaning that instead of relying on external analysis, the identity components of this movement have been extracted through an in-depth analysis of strategic documents, jurisprudential texts, and statements by the leaders of the Islamic Emirate.
The findings show that the Taliban is "a group concerned with forming a government and aiming to implement Sharia on the basis of Hanafi jurisprudence and Deobandi theology," which is proven under the title of "a state-building plan based on Sharia politics" and with the exclusion of secular and Salafi movements from its identity circle by seven solid reasons: 1. The founder's statements in rejecting a coalition government and emphasizing ideological purity; 2. Reproduction of the theory of restoring the caliphate of Shah Waliullah in Deobandi schools; 3. Complete alignment of theological, jurisprudential, and political layers; 4. Transethnic performance in governance by appointing experts and non-Pashtuns; 5. An instrumental view of security and territorial unity for implementing Sharia; 6. Fundamental opposition to democracy; and 7. The significant frequency of the three slogans of "Emirate, Sharia, and Security." All of this evidence introduces the Taliban as a movement that goes beyond ethnicity and aims to establish a centralized Sharia system.
The findings show that the Taliban is "a group concerned with forming a government and aiming to implement Sharia on the basis of Hanafi jurisprudence and Deobandi theology," which is proven under the title of "a state-building plan based on Sharia politics" and with the exclusion of secular and Salafi movements from its identity circle by seven solid reasons: 1. The founder's statements in rejecting a coalition government and emphasizing ideological purity; 2. Reproduction of the theory of restoring the caliphate of Shah Waliullah in Deobandi schools; 3. Complete alignment of theological, jurisprudential, and political layers; 4. Transethnic performance in governance by appointing experts and non-Pashtuns; 5. An instrumental view of security and territorial unity for implementing Sharia; 6. Fundamental opposition to democracy; and 7. The significant frequency of the three slogans of "Emirate, Sharia, and Security." All of this evidence introduces the Taliban as a movement that goes beyond ethnicity and aims to establish a centralized Sharia system.
1. ابوطالبی، عباس (1396). مبانی فکری جنبش طالبان، تهران: پیام ایرانیان، چاپ اول.
2. جمالی، جواد (1390). افراطگرایی در پاکستان: مبانی، عملکرد و چشمانداز، تهران: نشر مؤسسۀ مطالعات اندیشهسازان نور.
3. حسنی ندوی، ابوالحسن علی (بیتا). حضرت مولانا محمد الیاس اوران کی دینی دعوت، کراچی: مجلس نشریات اسلام.
4. حقانی، حفیظالله (1997). طالبان أفغانستان: من حلم الملا إلی إمارة المؤمنین، اسلامآباد: مؤسسۀ مطالعات سیاسی.
5. حقانی، عبد الحکیم (1443). الامارة الاسلامیة و نظامها، بیجا: مکتبة دار العلوم الشرعیة.
6. حقانی، عبد الحکیم (2021). تتمة النظام فی تاریخ القضاء فی الإسلام من العهد النبوی الی عهد الإمارة الإسلامیة، بیروت: المکتبة الهاشمیة.
7. خاوری، عبدالله (1402). «ریشههای اندیشۀ سیاسی و مذهبی طالبان افغانستان (1996-2001)»، در: پژوهشنامۀ ایرانی سیاست بینالملل، ش1، ص299-321.
8. دانش، احمدرضا (1398). «مبانی فکریایدئولوژیک گروه طالبان: بنیادگرایی اسلامی و مکتب دیوبند»، انتشارات اندیشه معاصر، ش18، ص59-76.
9. دهلوی، احمد بن عبد الرحیم (بیتا). عقد الجید فی أحکام الاجتهاد والتقلید، قاهره: المطبعة السلفیة.
10. رشید، احمد (1379). طالبان: اسلام، نفت و بازی بزرگ جدید، ترجمۀ: اسدالله شفایی و صادق باقری، تهران: دانش هستی.
11. رفیعی، محمدطاهر (1395). طالبان، قم: دار الاعلام لمدرسة اهل البیت (ع).
12. سرخی خوزانی، سعید (1401). بازشناخت خاستگاه و تحلیل مبانی اعتقادی کلام سیاسی و اجتماعی طالبان، پایاننامۀ کارشناسی ارشد کلام اسلامی، استاد راهنما: علی کربلایی پازوکی، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
13. سعید، قاری عبدالستار (1445). امارتشناسی، ترجمۀ: سید نورمحمد محبی کورابی، کابل: ریاست انتشارات کتب بیهقی.
14. سعیدی، علیجان (1401). «تحلیل گفتمان اسلامگرایی طالبان: مبانی فکری و باورهای قومی»، در: مطالعات اندیشۀ معاصر مسلمین، ش16، ص239-266.
15. شاهقلعه، صفیالله (1391). «مبانی فکری ضدیت طالبانیسم پاکستان با شیعیان»، در: مطالعات سیاسی جهان اسلام، ش2، ص93-112.
16. الصمود (1438). ش142.
17. عثمانی، محمدتقی (1382). اندیشههای سیاسی اشرف علی تهانوی، ترجمۀ: عبدالغنی شیخجامی، زاهدان: صدیقی.
18. العییری، یوسف بن صالح (1442). المیزان لحرکة طالبان، بیجا: مرکز الدراسات والبحوث الاسلامیة.
19. فروزش، سینا (1404). «واکاوی مبانی اعتقادات فکریمذهبی و رویکرد کلامی طالبان»، در: پژوهشهای اعتقادیکلامی، ش58، ص135-156.
20. مرجو، عبدالمسقط (1399). بررسی ریشههای تاریخی فکری و اعتقادی بنیادگرایی طالبان در افغانستان، پایاننامۀ کارشناسی ارشد فلسفه و کلام اسلامی، استاد راهنما: حمید اسکندری، سیستان و بلوچستان: دانشگاه سیستان و بلوچستان.
21. نشریۀ شریعت (137۵). ارگان انتشاراتی طالبان، س1، دوشنبه 6 می 1992.
22. https://af.shafaqna.com/FA/544821
23. https://didpress.com/123407
24. https://www.gpb.org/news/2020/09/12/afghanistan-taliban-talks-begin-in-attempt-end-19-years-of-bloodshed
